موسسه اطلاعات مرغداری 19 مهر 1389 ساعت 7:40 http://infopoultry.net/vdcf.cd0iw6deegiaw.html -------------------------------------------------- مسعود حافظي و همكاران عنوان : بررسي اثر پروبيوتيك بر رشد و عملكرد جوجه هاي گوشتي -------------------------------------------------- در صنعت پرورش طيور به منظور كاهش تلفات و افزايش عملكرد جوجه هاي گوشتي استفاده از تركيبات آنتي بيوتيكي متداول است. استفاده از اين تركيبات آنتي بيوتيكي علاوه بر ايجاد مقاومت در سويه هاي پاتوژن در درازمدت، به علت باقيماندن تركيبات آنتي بيوتيكي در گوشت باعث نگراني هايي در مصرف كنندگان شده است. متن : گسترش بيماريهاي ويروسي طي سالهاي اخير استفاده از پروبيوتيك ها جهت تقويت سيستم ايمني طيور را توجيه پذير نموده است. همچنين با توجه به ضوابط خاص برخي كشورها در مورد عدم وجود تركيبات آنتي بيوتيكي در گوشت، صادرات گوشت طيور به برخي كشورها با محدوديت هايي مواجه شده است كه لزوم جايگزيني پروبيوتيك ها بجاي آنتي بيوتيك ها در صنعت طيور را بيشتر نمايان مي سازد. استفاده از پروبيوتيك ها به علت بهبود فلور ميكروبي روده، كاهش ميزان وقوع اسهال، ايجاد خاصيت ايمني، توان رقابت با باكتريهاي پاتوژن، ايجاد مقاومت در برابر استرس و توليد برخي آنزيم ها، در صنعت پرورش طيور كشور در حال رشد است. عمده ترين ميكروارگانيسم هاي مستعمل در توليد پروبيوتيك ها شامل باكتري هاي خانواده Bacillus، Lactobacillus، Bifidobacteria، Streptococcus، Enterococcus، Pediococcus، مخـمر Saccharomyces و برخـي سـويه هاي قـارچ Aspergillus Oryzae مي باشند. Santoso (1995) نشان داد كه افزودن محيط كشت حاوي باكتري باسيلوس سوبتيليس به جيره غذايي جوجه هاي گوشتي سبب بهبود ضريب تبديل مي گردد. همچنين استفاده از لاكتوباسيلوس كازئي باعث افزايش وزن در 3 هفته اول پرورش در جوجه هاي گوشتي نسبت به گروه شاهد مي گردد. سويه هاي لاكتوباسيلوس از رشد بيش از 25 انتروپاتوژن جلوگيري مي كنند و اثرات بهبود دهندگي مستقيمي بر تغذيه دارند. همچنين اين لاكتوباسيلها، بتا- گلوكورونيداز و نيترورداكتاز سرطان زاي روده را در پستانداران غيرفعال مي كنند. استفاده از محصولات تخميري ناشي از لاكتوباسيلها مقاومت به استرس و بيماريهاي منتج از آن را بهبود بخشيده و همچنين افزايش اشتهاي به غذا و بهبود ضريب تبديل غذا و افزايش وزن بدن را در پي دارند. همچنين سويه هاي Bifidobacterium نقش بازدارندگي زيادي در التهاب‏هاي مزمن سيستم گوارشي دارند. اكثر سويه هاي بيفيدوباكتريا فعالسازي NF-κB القاء شده توسط LPS در سلولهاي IEC را باز مي دارند و بسته به نوع و دوز مصرفي از التهاب هاي ناشي در سيستم گوارش ممانعت به عمل مي آورند. در بين همه سويه هاي بيفيدوباكتريا نيز، سويه Bifidobacterium bifidum كانديداي اصلي در رفع اختلالات سيستم هاي گوارشي حساس به شمار مي رود. اخيراً پروبيوتيك (پروبيوصا 1) محصول شركت زيست فناوري صدراي طبيعت حاوي باكتريهاي خانواده باسيلوس، لاكتوباسيلوس و بيفيدوباكتريوم با فرمولاسيون ويژه حاوي ميكروارگانيسم هاي مفيد به صنعت دام و طيور معرفي شده است. تحقيق حاضر به منظور بررسي نحوه عملكرد اين پروبيوتيك بر نحوه عملكرد جوجه هاي گوشتي صورت پذيرفته است. مواد و آزمايش ها تعداد 360 قطعه جوجه گوشتي يك روزه از سويه تجاري Ross بر اساس يك طرح آماري كاملا تصادفي (Design Randomized Completely) به 3 گروه و هر گروه به 4 تكرار شامل 30 قطعه جوجه تقسيم شده و جوجه هاي هر تكرار درون يك پن مجزا و بر روي بستري از تراشه چوب استقرار يافتند. تمامي پن ها در يك سالن قرار داشتند؛ به نحوي كه تمامي گروه ها از نظر مديريتي، واكسيناسيون و تهويه و نور و ساير فاكتورها كاملا وضعيت مشابهي داشته باشند. جيره پايه به شرح جدول شماره 1 تهيه شد. هيچگونه افزودني آنزيمي به جيره اضافه نگرديد. از يك تا 28 روزگي كوكسيديواستات سالينومايسين به ميزان 500 گرم در تن و سپس تا انتهاي دوره كوكسيديواستات ديكلازوريل به ميزان 200 گرم در تن به جيره افزوده شد. گروه 1 به عنوان شاهد انتخاب شده و تنها جيره پايه را بدون هر گونه افزودني دريافت كرد. به گروه 2 از روز اول جيره حاوي پروبيوتيك «پري مالاك» علاوه بر جيره پايه تجويز گرديد. گروه 3 نيز از روز اول علاوه بر جيره پايه، پروبيوتيك «پروبيوصا 1» را دريافت نمود. طبق دستورالعمل مصرف توليدكنندگان، پري مالاك به مقدار 900 گرم در تن از 1 تا 21 روزگي، 450 گرم در تن از 22 تا 36 روزگي و 225 گرم در تن از 36 تا 42 روزگي و پروبيوصا 1000 گرم در تن از 1 تا 21 روزگي و سپس 500 گرم تا پايان دوره در گروه هاي آزمايشي مورد استفاده واقع شد. با انجام وزن كشي هاي انفرادي (با دقت 1 گرم) در هر هفته ميزان ميانگين وزن جوجه ها در هر گروه بدست آمد. جوجه ها بر اساس سطح تيتر پادتن مادري در روز اول و ترسيم برنامه واكسيناسيون در 3 نوبت طي روزهاي 12، 22 و 32 در دوره پرورش بر عليه گامبورو و 2 نوبت در روزهاي 8 و 17 و نيز روز اول بر عليه برونشيت بصورت اسپري، با واكسن زنده واكسينه شدند. در پايان دوره و 42 روزگي از همه گروه هاي آزمايشي بطور تصادفي 10 جوجه انتخاب شده و پس از وزن كشي ذبح شدند. سپس سيستم گوارش از ابتداي مري تا انتهاي مقعد جدا شده و علاوه بر مشاهده مورفولوژيكي، وزن آن نيز ثبت گرديد. در انتها ميزان سرانه دان مصرفي، ضريب تبديل غذايي و تلفات هر گروه تا پايان هفته 6 تعيين و با يكديگر مقايسه شد. مقايسه ميانگين وزن در گروه هاي مختلف توسط روش آماري T استودنت و ANOVA و در سطح اطمينان 95% صورت پذيرفت. * بررسي وزن جوجه ها مقايسه وزن 3 گروه شاهد، پري مالاك و پروبيوصا تا سن 14 روزگي اختلاف معني داري از خود نشان نداد (p